விவசாயிகள் தாங்கள் விளைவித்த பொருட்களைத் திறந்தவெளியிலோ அல்லது தேசிய நெடுஞ்சாலைகளிலோ கொட்டிவிட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளதாக அடிக்கடி செய்திகள் வெளியாகின்றன. இதற்குக் காரணம், சந்தையில் கிடைக்கும் விலை, அந்த விளைபொருளை உற்பத்தி செய்வதற்கான செலவைக் காட்டிலும் குறைவாக இருப்பதே ஆகும். நவீன தொழில்நுட்ப வசதிகளுடன் சேமித்து வைக்க முடியாத அழுகக்கூடிய விளைபொருட்களை, செய்வதறியாது தவிக்கும் விவசாயிகள் கொட்டிவிடுகின்றனர் (The Hindu, ஜூன் 17, 2026). எகிப்தியப் பேரரசின் பார்வோனுக்கு, தமது ஊழியக்காரனாகிய யோசேப்பின் மூலம் அளிக்கப்பட்ட கனவுகளுக்கும் அவற்றின் விளக்கங்களுக்கும் வழியாக, உபரியான காலத்தையும் பற்றாக்குறையான காலத்தையும் எவ்வாறு கையாள வேண்டும் என்பதை தேவன் கற்றுக்கொடுத்தார். ஒரு நாட்டை ஆட்சி செய்வதற்கும் இந்தக் கொள்கைகள் பொருத்தமானவையாக இருக்கின்றன.
பார்வோனின் கனவு:
எகிப்தின் பார்வோன் ஒரு கனவு கண்டான். அது தேவனால் கொடுக்கப்பட்ட வெளிப்பாடாக இருந்தது. முதலாவது கனவு,
பார்வோன் நைல் நதியின் கரையில் நின்றுகொண்டிருந்தான். அங்கே ஏழு கொழுத்த பசுக்கள் பசுமையான புல்வெளியில் மேய்ந்துகொண்டிருந்தன. பின்னர், அவற்றைத் தொடர்ந்து ஏழு மெலிந்தும் அருவருப்பான தோற்றமுடையதுமான பசுக்கள் வந்தன. அவை முதலில் வந்த ஏழு கொழுத்த பசுக்களையும் விழுங்கிவிட்டன. இரண்டாவது கனவு, ஒரே தண்டில் ஏழு செழிப்பான, ஆரோக்கியமான கதிர்கள் வளர்ந்திருப்பதை அவன் கண்டான். அவற்றைத் தொடர்ந்து, கிழக்குக் காற்றினால் கருகி வாடிய ஏழு மெலிந்த கதிர்கள் தோன்றின. அந்த மெலிந்த கதிர்கள் செழிப்பான ஏழு கதிர்களையும் விழுங்கிவிட்டன.
பார்வோனாலும் அவனுடைய ஞானிகளாலும் அந்தக் கனவுகளின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை (ஆதியாகமம் 41:1–8).
யோசேப்பு நினைவுகூரப்படுதல்:
யோசேப்பு எல்லோராலும் மறக்கப்பட்டிருந்தான்; அவனுடைய குடும்பத்தினராலும் மறக்கப்பட்டிருந்தான். சிறையில் அவனுடன் இருந்தவர்களும், அவன் கனவுகளுக்கு விளக்கம் அளித்துப் பயனடைந்தவர்களும் அவனை மறந்துவிட்டனர். ஆனால் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அரண்மனையில் பார்வோனின் கனவின் விளக்கம் குறித்து ஆலோசனையும் விவாதமும் நடைபெற்றபோது, பானபாத்திரக்காரன் யோசேப்பை நினைவுகூர்ந்தான். அவன் பார்வோனிடம் யோசேப்பைப் பற்றிக் கூறினான் (ஆதியாகமம் 41:9–13).
பார்வோனால் அழைக்கப்பட்ட யோசேப்பு:
யோசேப்பு உடனடியாகப் பார்வோனின் அரண்மனைக்கு அழைக்கப்பட்டான். இரண்டு கனவுகளும் ஒரே செய்தியையே வெளிப்படுத்துகின்றன என்று யோசேப்பு கூறினான். ஏழு ஆண்டுகள் மிகுதியான விளைச்சலும், அதன்பின் ஏழு ஆண்டுகள் கடுமையான பஞ்சமும் ஏற்படும். எனவே, பார்வோன் ஒரு ஞானமுள்ள மனிதனைத் தேர்ந்தெடுத்து அதிகாரத்தில் அமர்த்த வேண்டும் என்றும், மிகுதியான விளைச்சல் கிடைக்கும் ஆண்டுகளில் தானியங்களைச் சேகரித்து சேமிக்க வேண்டும் என்றும், பஞ்சம் ஏற்படும் காலத்தில் அந்தச் சேமிப்பிலிருந்து மக்களுக்கு உணவு வழங்க வேண்டும் என்றும் யோசேப்பு ஆலோசனை கூறினான்.
ஆட்சிக்கான தேவனுடைய கொள்கைகள்:
முதலாவது — உண்மை (யதார்த்த) நிலைமையை அறிந்து பகுத்தறிய வேண்டும். ஆட்சியாளர்கள் நாட்டின் உண்மையான நிலைமைகளை அறிந்துகொள்ள வேண்டும். மிகுதியான காலங்களும் பற்றாக்குறையான காலங்களும் இருக்கலாம் என்பதை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும்.
இரண்டாவது — மிகுதியான காலத்தில் தயாராக வேண்டும்.
உபரியாகக் கிடைப்பதை வீணாக்காமல் பாதுகாத்துச் சேமிக்க வேண்டும். அழிந்துபோக அனுமதிக்கக் கூடாது.
மூன்றாவது — பற்றாக்குறையான காலத்தில் சேமித்ததைப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டும்.
பஞ்சம் ஏற்பட்டபோது, முன்கூட்டியே சேமித்து வைக்கப்பட்ட தானியங்களை மக்களின் தேவைக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
நான்காவது — பாரபட்சமின்றிப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டும்.
தேவையான நேரத்தில் உணவு வழங்கும்போது பாகுபாடு காட்டக்கூடாது. யோசேப்பின் காலத்தில், எகிப்து மட்டுமல்லாமல் சுற்றியிருந்த தேசங்களிலிருந்தும் மக்கள் வந்து தானியம் பெற்றனர்; இதன் மூலம் யாக்கோபும் அவனுடைய சந்ததியாரும் பாதுகாக்கப்பட்டனர்.
ஆளுகையின் தேவனை நான் உண்மையாகப் புரிந்துகொண்டு, அவருடைய ஞானத்தின்படி செயல்படுகிறேனா?
Rev. Dr. J.N. Manokaran